Het Ro theater speelt Reuzen.

In mijn blog van ‘Van de pindakaasvloer tot bedtimestories’ schreef ik over de verhaaltjes waar ik naar geluisterd had van het Ro Theater, genaamd bedtimestories. De verhaaltjes werden op zaterdag 12 maart niet voorgelezen, maar werden gespeeld in de Rotterdamse Schouwburg. Ik had de eer om naar de première te mogen gaan en op rij 1 te mogen genieten van een komisch, maar toch ook apart toneelstuk, waarin de acteurs lopend op stelten en gehesen in grote kostuums, een verhaal vertelde over het ouderschap.

In de vorm van negen taferelen namen de acteurs ons mee in de wereld van het hebben van een kind. Het brengt angst en onzekerheid met zich mee. Nu ben ik natuurlijk nog geen moeder, maar ik kan me er enigszins iets bij voorstellen. Een Reuzenpapa in een rolstoel die met zijn dochter naar een mevrouw gaat om te praten over haar verdrietige papa. Een paar taferelen later wordt het kind uit huis geplaatst. Maar ook een Reuzenpapa en een Reuzenmama die een wandelingetje gaan maken met hun ‘kleine meisje’, maar het wil niet helemaal lukken. De Reuzenmama krijgt het parasolletje niet op de kinderwagen en na lang proberen en veel gedoe, beginnen de tranen te rollen en wil de Reuzenmama niet meer wandelen.

Niet alleen de verhalen waren goed verzonnen, maar ik ben vooral geraakt door de manier waarop het Ro Theater dit stuk heeft gemaakt. De kostuums waren indrukwekkend en af en toe om van te lachen. Een klein hoofdje met een reuzenlichaam, en daar aan vast zitten hele grote handen met hele grote vingers: mooi gedaan. Maar ook de stijl vond ik leuk gedaan en maakte het alles behalve saai.

reuzenAan het begin van het stuk kregen we een kijkje achter de coulissen en zagen we de grote reuzenpakken al liggen. Opeens kwam daar iemand met grote stappen en oergeluiden het toneel op lopen, en een scène later had ze diezelfde kleding aan, maar dan een slag groter en stond ze op stelten. Ook het gegeven dat er zo af en toe gedag werd gezegd naar het publiek was voor mij totaal nieuw, maar bleek een manier van theater maken te zijn, hoorde ik later. Deze vervreemdingstechnieken kwamen een aantal keer terug in het stuk en dat maakte Reuzen leuk, grappig, komisch en eigenlijk gewoon een mooie voorstelling.

Het toneelstuk Reuzen was onderdeel van het Ro festival, dat 26 maart eindigt. Niet alleen Reuzen wordt gespeeld, maar er is nog veel meer te zien en dat allemaal terwijl je zelf de toegangsprijs mag bepalen. Een echte aanrader!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *